Dins uno estrecho valounado
Dei Pirenèu, dous Muou caminavon ensèn,
L'un èro carga de civado
E l'autre pourtavo l'argènt
Dei caisso dou gouvernamen...
Aquéu, en mountant dins la draio
La gangassavo sa sounaio,
Èro fier, auturous, fasié lou gros, lou bèu ;
De joio e de bounur petavo dins sa pèu.
L'autre, à soun caire, caminavo
Sènso rèn dire, e l'escoutavo
Se flata, se vanta ; mai pièi lou tròu es tròu,
Coumo anas vèire. Tout d'un còup,
Lei Muou vien dreissa dins la fousco
Quatre o cinq bregand Espagnòu
Qu'èron agramouti à l'oumbro d'uno tousco,
E que n'en voulien à l'argènt,
Sènso faire de mau ei bèsti, coumo ei gènt.
Lou Muou reguigno, boundo, espousco,
Mando lei pèd, mando lei dènt ;
Mai lei bregand, d'un còup de sabre
Vous l'aplanton, e leis alabre
L'estèndon au sòu, nus e crus,
En curant l'argènt coumo un brus. L'autre, emé soun fais sus l'esquino,
A sei pèd lou vian alounga,
Li dis : — Coulègo, sias louga
E serve en rèn de sa la mino ?
Quand vous fretas ei rèi, eis ome dou poudé,
Se voulès faire bello guèto,
Fau pas vous estouna, s'en virant l'oumeleto,
L'òli v'espousco sus lei det !
Es pas toujour tout un d'èstre au d'aut de l'escalo,
De se li manteni e de pas resquiha ;
Car sèmpre n'en troubas, qu'emé la gaugno palo,
Pèr la sa gassaia mandon de còup d'espalo,
E cèrcon de vous desquiha.
Au pus aut sias, au mai servès de poun de miro
En toutei lei marrias que vous guinchon de l'uei,
Vous tènon engauta, e cadun dins soun iro
Voudrié vous sa passa pèr uei.
Quand vèn lou jour deis escaufèstre,
Lou pople desbrida sa sauta soun coulas,
E counèis pu degun, ni diéu, ni rèi, ni mèstre ;
D'èstre esclau lou pople es lèu las,
E roumpe tout : bassèlo, espèço,
Enfrumino lei rèi que toumbon sout sa man,
Leis espoutis, e vous devèsso,
A tort em' à resoun, ço que li vèn davan.
Qu vòu rèn cregne, noun li vague !
Qu vòu d'ounour fau que lei pague,
E li'a ‘n pichot proufié, cresés-mi, d'èstre grand.
Au mai v'escaraias, au mai pagas de rèndo,
Au mai vous vien de luen quouro anas en mountant ;
Tenès-vous entre dous, quités pas lou mitan :
Ni tròu aut, ni tròu bas, car pièi, à la descèndo,
Si dis, lei cougourdo li van.
Lou pople es pas toujour coupa de bouèno luno,
Amo lei chanjamen autant que lei bènfa ;
Mai se ni n'en fès cènt e que n'en manqués uno,
Es tout coumo s'avias rèn fa.



Les deux Mulets

Commentaires